GALLERIE DELL'ACCADEMIA

Wenecja zaskakuje nas nie tylko przepięknym krajobrazem i architekturą. To właśnie tutaj znajduje się perełka dla miłośników sztuki! Gallerie dell'Accademia może pochwalić się najbogatszym zbiorem sztuki we Włoszech!

W 1750 założono tutaj Akademię Malarzy i Rzeźbiarzy. W tejże akademii studiowało wielu przyszłych sławnych artystów.  

Z biegiem czasu Akademia przejęła także funkcję trzech galerii: figur gipsowych, malarstwa i galerię rzeźb. 

Galeria posiada obecnie XXII sale i nie sposób je tutaj wszystkie szczegółowo opisać. W galerii znajdziemy dzieła m.in.: 

- Leonardo da Vinci 

- Paolo Veneziano 

- Giovanni Bellini 

- Vittore Carpaccio 

- Tycjan 

i wiele innych ;)

Człowiek witruwiański, Leonardo da Vinci
source: gallerieaccademia.org

Burza, Giorgione
source: gallerieaccademia.org

Uczta w domu Lewiego, Paolo Varonese
source: gallerieaccademia.org

Godziny otwarcia galerii: 

- poniedziałki: 8.15 - 14.00 (ostatnie wejście o 13.00)

- od wtorku do niedzieli: 8.15 - 19.15 (ostatnie wejście o 18.15)

Bilety: 

- normalny 16,50 € 

- ulgowy 13,50 € 

- gratis - pierwsza niedziela każdego miesiąca

REJS PO CANAL GRANDE

Główna, czterokilometrowa arteria wodna Wenecji przecina miasto wijąc się na kształt odwróconej litery "S". Swój początek bierze przy dworcu kolejowym, kończy się na przystani San Marco. Kanał osiąga głębokość około 5-6 m, zaś szerokość średnio 50 m.

Nieco zanieczyszczone już wody kanału otacza szpaler przepięknych pałacyków, kościołów i ogrodów, utrzymanych w pierwotnym stylu. Na wodach zaś unoszą się łodzie i gondole, co razem tworzy na wpół średniowieczną i niepowtarzalną scenerię. Tylko tutaj słowo "kanał" nabiera zupełnie innego znaczenia…

Teraz moi Drodzy zabieram Was w krótki rejs po kanale Grande. Gotowi?

 Na samym początku kanału, po lewej stronie, wznosi się barokowy kościół degli Scalzi, przy którym brzegi kanału łączy Ponte degli Scalzi, most zbudowany w 1934 r. 

Chiesa degli Scalzi
source: wikipedia.org

Ponte degli Scalzi
source: wikipedia.org

Dalej, po prawej stronie, stoi Fondaco dei Turchi. Dawna siedziba i skład towarów kupców ze Wschodu - stąd jego nazwa. Gmach ten swą architekturą przypomina nieco Pałac Dożów. Obecnie jest siedzibą Museo Civico di Storia Naturale (Muzeum Przyrodnicze). 

Museo Civico dei Storia Naturale
source: wikipedia.org

Również na prawym brzegu, wznosi się Palazzo Pesaro, postawiny w XVII w. 

Palazzo Pesaro
source: wikipedia.org

Nieco dalej, po lewej, wspaniały gotycki Ca'd'Oro (Złoty Dom). Nazwa pałacu pochodzi od złoceń, upiększających jego dawną fasadę. Obecnie w pałacu mieści się Galleria Franchetti. 

Galleria Franchetti
source: wikipedia.org

Po przepłynięciu pod mostem Rialto ukazują się na trasie, na lewym brzegu kanału, dwa sąsiadujące ze sobą średniowieczne gmachy w stylu wenecko - bizantyjskim: Palazzo Loredan i Palazzo Farsetti. 

Palazzo Loredan
source: wikipedia.org

Po tej samej stronie, nieco dalej, szesnastowieczny Palazzo Grimani. 

Palazzo Grimani
source: wikipedia.org

Na szerokim zakolu, którym kanał skręca na lewo, z prawej strony wznosi się elegancka fasada gotycka XV-wiecznego Ca'Foscari o trzech kondygnacjach loggii. 

Ca'Foscari
source: wikipedia.org

Dalej, u końca zakola, pojawia się Palazzo Rezzonico -siedziba Museo del Settecento Veneziano (Muzeum Sztuki Weneckiej XVIII w.). 

Museo del Settecento Veneziano
source: wikipedia.org

Na przeciwległym brzegu stoi Palazzo Grassi (XVIII w.), wykorzystywany z okazji ważnych imprez kulturalnych. 

Palazzo Grassi
source: wikipedia.org

Po przepłynięciu pod Ponte dell'Accademia - mostem zbudowanym w 1930 r. w drewnie pokrywającym metalowy szkielet - z prawej strony ciągną się budynki Gallerie dell' Accademia. 

Gallerie dell' Accademia
source: wikipedia.org

Ponte dell'Accademia
source:wikipedia.org

Na lewym brzegu widnieje Ca'Granda, czyli Palazzo Corner, wzniesiony w 1535 r. Monumentalność gmachu w pełni tłumaczy jego przydomek (grande, czyli wielki). Obecnie jest siedzibą Prefektury, a w okresie Królestwa Lombardzko-Weneckiego urzędował w nim namiestnik austriacki. 

Palazzo Corner
source: wikipedia.org

Ostatnimi budowlami na prawym brzegu kanału są kościół S. Maria della Salute oraz siedemnastowieczna Punta della Dogana, gdzie począwszy od XV w. mieściła się siedziba celna. 

Punta della Dogana e Santa Maria della Salute
source: wikipedia.org

Po lewej ciągnie się Molo di San Marco. 

I w ten oto sposób przepłynęliśmy cały kanał. Nasza wycieczka się zakończyła. Podobało się Wam? 

SANTA MARIA DELLA SALUTE

W Wenecji zdarzyło mi się już być cztery razy i za każdym razem, niestety nie miałam szczęścia do zwiedzenia bazyliki Santa Maria della Salute. Cztery razy przywitały mnie u progu świątyni zamknięte drzwi albo remont… Może następnym razem się uda! ;) Tymczasem chcę i Was zachęcić do jej zwiedzenia, bo warto!

Santa Maria della Salute
Source: wikimedia.org

Decyzję o budowie tej pięknej świątyni wotywnej podjął senat Republiki Weneckiej w 1630 r. w podzięce za ustanie zarazy, pozbawiającej życia ok. 1/3 mieszkańców. Pracami budowlanymi pokierował Longhena, któremu niestety przyszło się zmagać z wieloma trudnościami z powodu obsunięć terenu i niestabilności murów oporowych.

Bazylika na planie ośmioboku, zwieńczona jest dwiema kopułami, a jej fasada zwrócona jest na Canal Grande. Wewnątrz obszerna nawa główna otoczona jest kolumnami.

W ołtarzach bocznych widnieją dzieła takich autorów, jak Tycjan, Morlaiter, Luca Giordano. Monumentalny ołtarz główny projektu Longheny zdobią posągi różnych autorów. Obok stoi piękny szesnastowieczny kandelabr paschalny z brązu, a w niszy za ołtarzem głównym Madonna z Dzieciątkiem z XV w.

Dzieła godne większej uwagi znajdują się w Dużej Zakrystii: w ołtarzu Św. Marek na tronie pośród świętych, autorstwa Tycjana, oraz mozaika bizantyjska z XII w. przedstawiająca Madonnę z Dzieciątkiem.

Sufit zakrystii zdobią trzy płótna Tycjana, a na prawej ścianie Gody w Kanie Galilejskiej, Tintoretta.

Już dla samych tych dzieł, świątynia wydaje się być warta zwiedzenia, nie sądzicie?

Widok na bazylikę z Canale Grande

CIEKAWOSTKA:

Co roku 21 listopada w Wenecji odbywa się uroczysta procesja dziękczynna za zdrowie miasta. Przechodzi ona po specjalnym pontonowym moście z placu św. Marka przez Canal Grande aż do tej właśnie bazyliki. 

PONTE DI RIALTO

Mówisz Canal Grande, myślisz Ponte di Rialto…

Malownicza Wenecja z Ponte di Rialto w tle

Most Rialto jest najpiękniejszym, najsłynniejszym i najstarszym z trzech mostów wiszących nad Canal Grande. Do 1854 r. Rialto był jedynym (!) mostem w całej Wenecji. Jego początki sięgają 1181 roku! Poprzedni drewniany most posiadał środkową część ruchomą, dzięki czemu mogły pod nim przepływać większe rozmiarami łodzie.

 W XVI w. władze miasta ogłosiły konkurs na budowę nowego, tym razem kamiennego mostu. Do konkursu stanął m.in. Michał Anioł, jednak zwycięzcą okazał się Antonio Da Ponte. Ukończył swe dzieło w 1592 r. Szerokość kanału w tym punkcie wynosi jedynie 28 m. Wysokość mostu w szczycie łuku osiąga 7,50 m. Cała jednoprzęsłowa konstrukcja osadzona jest na 12 tysiącach (!) pali wbitych w dno kanału.

Na moście ulokowane są malownicze 24 sklepiki przyciągające codziennie setki, albo i nawet tysiące turystów.

Ponte di Rialto z perspektywy Canale Grande

W samym środku mostu otwierają się dwie arkady z wejściami na górne piętra. Widok roztaczający się stąd przyciąga tłumy fotografów, turystów i malarzy.

Chociaż most ulokowany jest w jednej z bocznych uliczek, nierzadko zdarzają się tutaj długie kolejki turystów chętnych do przejścia się po osławionym moście. Zwiedzający (zwłaszcza w sezonie) niestety muszą się przygotować na ścisk i tłok…

Ponte di Rialto z perspektywy Canale Grande

Obecnie most poddany jest renowacji i niestety z zewnątrz nie można podziwiać całej jego okazałości.

PONTE DEI SOSPIRI

Moi Drodzy, witam Was w ten świąteczny dzień! Dzisiaj chciałabym przedstawić Wam jeden z najsławniejszych mostów weneckich i zarazem mój ulubiony - Ponte dei Sospiri. W Polsce znany powszechnie pod nazwą Most Westchnień.

Słynny, wiszący (!) most łączący Pałac Dożów z szesnastowiecznym gmachem Prigioni Nuove (Nowych Więzień) został zbudowany  w XVII w. w stylu barokowym i często jest mylony przez turystów z Ponte della Paglia (Most Słomiany).

Ponte dei Sospiri z Ponte della Paglia w tle

Nazwa sospiri jest oczywiście romantycznym wymysłem XIX w. Nie chodzi tutaj jednak o uniesienia miłosne kochanków, lecz o pełne udręki westchnienia skazańców prowadzonych właśnie tym mostem do więzień i rzucających przez malutkie, ażurowe okienka mostu ostatnie spojrzenie na ich przepiękną Wenecję…

Ponte dei Sospiri

Obecnie wnętrze mostu jest udostępnione tylko dla zwiedzających muzea Pałacu Dożów. Z zewnątrz można go oglądać m.in. płynąc gondolą lub z Ponte della Paglia.
Za pobliskim Ponte della Paglia ciągnie się Riva degli Schiavoni, długie nabrzeże zwane Słoweńskim, gdyż dawniej cumowały przy nim statki żeglarzy dalmatyńskich. Obecnie znajduje się tutaj wiele kawiarń i jeszcze więcej hoteli ciągnących się aż po ogrody miejskie dzielnicy Castello (Giardini di Castello). Wenecjanie często wskazują Rivia degli Schiavoni, jako ich ulubione miejsce w całej Wenecji. Większość turystów jednak już na Słomianym moście lub krótko za nim zawraca i dlatego ulice nabrzeża nie są tak zapełnione turystami, jak inne miejsca w Wenecji. Niemniej jednak warto przespacerować się trochę dalej i zobaczyć owo nabrzeże. 

A Wy, widzieliście już Ponte dei Sospiri i Rivia degli Schiavoni?  Podzielacie moje zdanie?

Rivia degli Schiavoni

Rivia degli Schiavoni 

PIAZZETTA SAN MARCO

Kochani! Skoro ostatni wpis został poświęcony na plac świętego Marka, teraz nadszedł czas na…placyk świętego Marka, czyli Piazzetta San Marco. ;) Oryginalnie, prawda?

Piazzetta o poranku

Placyk ten łączy molo San Marco z placem o tej samej nazwie. Nie wiem, czy wiecie, ale aż po XVI w. był on placem targowym i … niechlubnym miejscem straceń.

Kolumny z posągami

Na owym placyku po dzień dzisiejszy stoją dwie wysokie kolumny z czerwonego granitu, wynoszące dumnie w górę posągi: Św. Teodora ze smokiem (był jednym z pierwszych patronów miasta) i Lwa św. Marka (jest to bardzo stary posąg o niewiadomym pochodzeniu).

Posągi Lwa św. Marka i św. Teodora ze smokiem

Z lewej strony wznosi się Libreria Marciana - biblioteka zwana inaczej Sansoviniana. Zbudowano ją z przeznaczeniem na ulokowanie w niej cennego księgozbioru podarowanego miastu przez kardynała Bessariona, greckiego humanistę XV w. W tej wspaniałej budowli powtarza się motyw typowy dla architektury weneckiej, czyli arkadowy portyk dźwigający loggię.

Libreria Marciana

 W gmachu mieści się Biblioteca Nazionale Marciana oraz bogate w eksponaty Museo Archeologico (rzeźbiarstwo greckie i rzymskie).

Naprzeciwległy bok placyku zajmuje fasada Palazzo Ducale, znana nam szerzej jako Pałac Dożów, o którym szerzej napiszemy w jednym z kolejnych wpisów ;) 

Pałac Dożów

PIAZZA SAN MARCO

W odległych czasach na miejscu jednego z najbardziej rozpoznawalnych placów -  obecnego placu św. Marka rozciągały się... łąki. Przez nie przepływał niewielki strumyk, a na krótszych jego bokach stały dwa kościoły: św. Teodora i św. Geminiana. 
Dzięki przeprowadzonym znacznie później pracom urbanistycznym powstało tutaj instytucjonalne i religijne centrum Wenecji, a zarazem jeden z najpiękniejszych placów na świecie. 

Wieża zegarowa 

Aktualnie funkcjonuje on jako swego rodzaju salon tętniący życiem do późnych godzin nocnych (choć późnym wieczorem i wczesnym rankiem jest znacznie mniej turystów), zapełniony ciekawymi wieczornego oblicza Wenecji turystami i oczywiście gołębiami, eleganckimi sklepami, stolikami ustawionymi pod gołym niebem i rozbrzmiewający muzyką kawiarnianych orkiestr, częstujących nas przepiękną muzyką klasyczną na żywo. 
Oposadzkowanie placu w motywy z białych pasów pochodzi z XVIII w. 
Na pierzejach placu wznoszą się dwa długie budynki Procuratie Vecchie i Procuratie Nuove, oraz na wprost bazyliki San Marco gmach zwany Ala  Napoleonica (z początku XIX w.). 
Stare Prokuratorie (podobnie jak w nowych urzędowali w nich prokuratorzy św. Marka) zostały zbudowane na przełomie XV i XVI wieku. Budowę Nowych Prokuratorii (obecnie siedziba Museo Civico Correr) rozpoczął pod koniec XVI w. Scamozzi, a doprowadził do końca Longhena w 1640 roku. 

Procuratie

Niepowtarzalną architekturę placu dopełniają: dzwonnica San Marco z leżącą u jego stóp trójarkadową Leggettą, projektu Sansovina, oraz Wieża Zegarowa, zwieńczona tarasem, na którym króluje dzwon i wystukujące na nim godziny dwie figury zwane Maurami (Mori). W wieży umieszczono mechanizm zegara astronomicznego. Pokazuje on nie tylko godziny ale także pory roku, fazy księżyca i położenie słońca w kolejnych znakach zodiaku!

Wieża zegarowa

Plac św. Marka połączony jest z Piazzettą San Marco, której poświęcimy osobny wpis.Ograniczają je budynki pałacu Dożów i bazyliki św. Marka. 

Piazza San Marco ujęta z wnętrza Procuratii z widokiem na dzwonnicę San Marco

Plac św. Marka często jest zalewany wodą (acqua alta). Dla umożliwienia przejścia przez plac rozstawiane są wówczas niskie platformy uformowane w ciągi dla pieszych. Pojawiająca się woda w szybkim tempie rozlewa się po placu i również bardzo szybko znika podczas odpływu. Pejzaż miasta w dniach "wysokiej wody" robi na turystach wielkie wrażenie: wody zalewają plac św. Marka i bazylikę dochodząc do pół metra głębokości, toteż nierzadko pojawiają się na placu gondole.